Geçenlerde İran kedisi olan bir arkadaşıma, benim besleme kedilerin fotoğrafını gönderdim. Taktığım isimlerle onları takdim ettim.
Birinin adı arap izahtan vareste (fotağrafını görünce çok münasip olmuş diyeceksiniz eminim), diğeri ise çorap, neden mi? Kendisi biraz alacalı olan siyah bir yavru kedi, yani arabın yavrusu. Boyu bir çorap kadar. Kıvrılıp uyurken, alelacele ayaktan çıkarılıp karyola altına fırlatılmış,küçük beyaz deseni olan bir erkek çorabı görüntüsü veriyor da ondan. Hatta bir keresinde uzak gözlüğüm takılı olmadığı için balkonun köşesinde uyuyan bu arsızı, üst kattan balkonuma düşmüş bir siyah çamaşır sandım. Elimi uzatıp almak üzere idim ki bir tıslama sesi ile parmaklarımın tırnaklanması bir saniye sürmedi.
İşte bu ana kızın resmini alan dostum.''Kedilerin pek çirkin'' dememek için şöyle yazmış;
''Gerçekten çok hoşlar.
Ama benim ki en güzel kedi!
Kuzguna da yavrusu güzel görünürmüş derler.
Belki öyledir. Bodrumdan her dönüşte
Benim kedim 'kedi güzeli' diyorum.
Oralardaki kedilerin zayıf ve üçgen şeklindeki
yüzlerinden sonra benim yuvarlak surat pek güzel
geliyor.''
Doğru söze ne denir...hiç birşey.
Benimkiler ne de olsa sokak sürtüğü. Derliydim zaten, başladım içimi dökmeye;
Doğrudur ,Öyledir senin kedin güzeldir tabii.. Bendekiler arsız sokak kedileri azizim,kapıdan kovsan bacadan geliyorlar. Bu arap var ya bu arap.. Yaz başlarında, bendeniz, balkonun kapısı açık vaziyette salonda otururken, içeri girmiş, yanımdan sessizce geçmiş, mutfağa gitmiş. Masanın üstünde duran bir kutu kıymalı pidenin kapağını açmış, birini çekip yere düşürmüş, bir güzel yemiş. pidenin kenarları sert geldiği için oraları yememiş ( lükse bak) İkici parçayıda aynı şekilde çekip kutudan çıkarmış, üzerindeki kıymaları yiyip hamuru bırakmış.. yani iyice azıtmış,milletin promosyon pizalara cektiği muameleyi yapmış benim canım pidelerime ve geldiği gibi yanımdan geçip gitmiş. Tabii ki, bu arada ben bilgisayarla meşgulüm. Mutfağa bir bardak su için gittiğimde, yerdeki kırıntılar ve biraz ilerde duran çeyrek pide hamurunu görünce önce çok şaşırdım, sonra durumu kavradım. Ama en az 4 pidenin yeraldığı kutuyu ,içim yanarak söylene söylene çöpe attım.
Bu böyle bir hırsız. Bildiğin gibi değil. Ogün bu gündür balkon nöbetim var. Bu hadiseden sonra balkon kapısı açık otururken bazen içeri birşeyler geçti gibi geliyor, elime terlik alıp hemen mutfağa koşuyordum. Ama boşuna tabii, ruh hastası gibi oldum. Manyak kedi beni deli etti. Neyse şimdilik vukuat yok.
Ana kız gelip balkonun altında beliyorlar. Balkondaki uzun saplı faraşa biraz kedi yemi koyup aşağı sarkıtıyorum, bitirdiklerinde geri çekiyorum. Senin anlayacağın haraca bağlandık. Ama mutfak kurtuldu. Genede arasıra korku turları ve gövde gösterisi yapmak üzere balkona zıplayıp demirler üzerinde bir sağa bir sola geziyorlar. İkisi beraber tabiiki. Yetiştiriyor arkadan geleni. Ne olacak armut dibine düşermiş. Soyguncunun kızıda soyguncu olacak elbette.. yani; iki nesil başımıza bela bunlar.
Bu da yetmiyor arada bir hasır balkon koltuklarıma oturuyorlar. İkisi tek koltuğa değil ha.. Ayrı ayrı. Minderlerimi tüy deposu yaptılar. Mindere oturuduklarında bir temizlik, bir yalanma değme gitsin. Baş edemedim minderleri kaldırıp salonun bir köşesine üstüste yığdım. Bunlar yüzünden güzelim minderlerim içeride köşe bekliyor. Bendenizde kuru hasırda oturuyorum. Popom nasır bağladı . Kolay değil; bu serseri arap bir iki saat oturmasın diye, ben sabahtan gece yarısına kadar hasıra talim ediyorum. Sorma kardeş halim içler acısı, kendi evimde esir hayatı yaşıyorum.
Bu kedi milletini uzak mahallere azdırmak lazım Birkaçtane sallandıracaksın ibreti alem için. Bak bir daha yaparlarmı böyle...
Çok dertliyim çook..Neyse anlattım da biraz rahatladım. Şimdi balkona çıkacağım belkide koltuklar işgalde.
